Ένα ψάρι που ατυχώς νόμιζε πως ήταν καρχαρίας
Αν έχεις λίγο τα μάτια σου ανοιχτά και καλή μνήμη τότε αντιλαμβάνεσαι την αλληλουχία των γεγονότων. Τη λογική και την τυχαία σειρά εμφάνισης τους και τους αστάθμητους παράγοντες που εμφανίζονται κι αλλάζουν δραματικά όλη την εξίσωση. Μέσα στο μικρό σύμπαν που βρίσκεται μέσα σε ένα άλλο σύμπαν δημιουργείται ένα καινούργιο και η διαδικασία δεν τελειώνει ποτέ.
Οι περισσότεροι στο χώρο που κινούμαι συνεχίζουν να εθελοτυφλούν και να μηχανορραφούν. Όπως εκείνος ο ψευτόμαγκας. Ακούω ακόμη τα βαρύγδουπα λόγια του μέσα στο κεφάλι μου. "Θα δεις τι πάθει, θα δεις τι τους περιμένει" με όλο τον στόμφο που ακούγονται τα λόγια ενός αλαζονικού ανθρώπου. Δεν απαντούσα, δεν είχε σημασία, ήταν από τους διαλόγους-μονολόγους. Μιλούσε και τον άκουγα δήθεν με σοβαρότητα δήθεν πως μου έλεγε καινούργια κι εντυπωσιακά πράγματα. Μια πλαστική κούκλα που λέει πολλά αλλά στην ουσία δε λέει τίποτα. Δε μιλούσα γιατί ήξερα πως παρουσίαζε σαν πραγματικότητα αυτό που επιθυμούσε να συμβεί.
Σήμερα, ύστερα από ένα και κάτι χρόνο έμειναν μόνο τα λόγια του. Διαψεύστηκε οικτρά. Τα σχέδια και επιθυμίες του παρέμειναν στη σφαίρα της φαντασίας και οι αστάθμητοι παράγοντες συνεχίζουν να διαφοροποιούν καθημερινά την ήδη περιπλοκότατη εξίσωση. Όσο και να προσπαθήσει τη συγκεκριμένη εξίσωση δεν θα τη λύσει ποτέ.
